Bu yazı Cuma, Haziran 13th, 2008 de 00:45 Yazılar & Makaleler, kategorisi altına atıldı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz...
Büyürken, içimde eksik sevgin..
Büyümek ne kadar sancılı bir süreçmiş meğer…
Zorluklara karşı koyamıyoruz, engel olamıyoruz acılara. Bazı zaman bazı şeylerin farkındayız elbette ancak silkinipte dur diyemiyoruz.
Yani zaman hem lehimize iÅŸliyor hem aleyhimize..
Yitiriyoruz..
Yitirmeyi hayatın cilvesi, gerekliliği sayarak, kaybediyoruz elimizde avucumuzda ne varsa. En çok da sevgiyi bitiriyoruz. Sevmeyi ve sevilmeyi yok ediyoruz hesapsızca..
Gün geliyor ki insanın eli koynunda kalıyor.
Hani bir gün bir düş büyütüyoruz,
mutluluğu yazıyoruz sonra mutlu olduk sanarak.
Ve yine bir gün düş ölüyor…
İşte o zaman eksik büyüyoruz..
Sevmeyi yitirmek zannetmeye başlıyoruz.
Şimdi ben büyürken içimde eksik sevgin…
One Response to “Büyürken, içimde eksik sevgin..”
Yorum Yaz
Siteme yazmış olduğunuz tüm yorumlar tarafımca okunduktan sonra onaylanıp ilgili alanda yayınlanmaktadır...
Haziran 18th, 2008 at 21:43
**En çok da sevgiyi bitiriyoruz. Sevmeyi ve sevilmeyi yok ediyoruz hesapsızca..
çok qüseL yazm$sn tebrik ediorm..