yiÄŸit saÄŸun

Hayat ile kısa bir söyleşi

Hayat ile röportaj yaptığımı gördüm rüyamda.

“Benimle röportaj mı yapmak istiyorsun?” diye sordu Hayat.

“Zamanın var mı?” diye sordum.

Gülümsedi.

“Benim zamanım Sonsuzluk” dedi Hayat. “Ne sorular var yüreÄŸinde?”

“Ä°nsanlarla ilgili en çok neye ÅŸaşıyorsun?” diye sordum.

Hayat yanıt verdi.

“Çocukluktan sıkılıp büyümek için acele ediyorlar, sonra yine çocuk olmanın özlemini duyuyorlar. Para kazanmak için saÄŸlıklarını kaybediyorlar, sonra saÄŸlıklarını kazanmak için paralarını kaybediyorlar. Gelecekle ilgili ediÅŸelenmekten ÅŸimdiyi unutuyorlar. Sonra da ne ÅŸimdiyi ne geleceÄŸi yaÅŸayabiliyorlar. Deneyim iyi bir öğretmendir diyorlar ama deneyimin faturasını ödemek istemiyorlar. Hayatlarını kazanmak için eÄŸitim alıyorlar ama yaÅŸam ustası olmayı bilmiyorlar. Bu nedenle de, hiç ölmeyecekmiÅŸ gibi yaşıyorlar, hiç yaÅŸamamış gibi ölüyorlar.”

Hayat elimi tuttu. Bir süre sessiz kaldık.Derin bir nefes aldım. Ona, insanların neleri öğrenmelerini istediğini sordum.

Hayat yanıtladı.

“Hiç kimseyi seni sevmeye zorlayamayacağı nı, yapabileceÄŸin tek ÅŸeyin seni sevmelerine izin vermelerini isterdim. Affetmenin affederek öğrenilebileceÄŸ ini öğrenmelerini isterdim. BaÅŸkalarıyla kendilerini kıyaslamamayı öğrenmelerini isterdim. Ä°ki insanın aynı ÅŸeye bakıp farklı ÅŸeyleri görebileceÄŸini öğrenmelerini isterdim.”

“Zengin insanın en çok ÅŸeye sahip olan deÄŸil, en az ÅŸeye ihtiyaç duyan insan olduÄŸunu öğrenmelerini isterdim. Bir sevecen yüreÄŸi derinden yaralamanın bir anda olduÄŸunu; ama iyileÅŸtirmenin çok uzun sürdüğünü öğrenmelerini isterdim. Seni seven insanların duygularınmı nasıl ifade edebileceklerini bilmedikleri için seni sevmediklerini sanmak yerine onların sevgisini hissetmeyi öğrenmelerini isterdim.”

Hayat derin bir nefes verdi. Hayatın nefesi kelimelere dönüştü.

“Söylediklerimi yüreÄŸine kaydet” dedi. SöylediÄŸi cümleyi yüreÄŸime kaydettim.

“BaÅŸkalarını affetmek yeterli deÄŸil, kendini de affetmeyi öğren”.

Yüreğim kuş gibi hafiflemişti.

“Son bir soru daha, Hayat” dedim. “Benden ne istiyorsun?”

Bütün odayı beyaz bir ışık kapladı ve Hayat yanıtladı.

“Senin kendin olmanı istiyorum, yoksa baÅŸkası olurdun. Sana bugün ihtiyacım olduÄŸunu bil, yoksa bugün benimle olmazdın. Kendi eÅŸsizliÄŸini ve biricikliÄŸini bil; çünkü ben kendimi tekrar etmeyecek kadar yaratıcı ve zenginim. ve gerçekten TEK deÄŸerli olanım. DeÄŸerimi bil.”